Πίννε κρασίν να έσιης ζωή (Αφιερωμένο στα φιλαράκια απ' την Κύπρο)

[Διαμαντής Παππάς]

(Πίνε κρασί νάχεις ζωή)

Σε γνώρισα μια Κυριακή μες το δημόσιο κήπο
κι από κοντά σου αγάπη μου ποτέ μου εγώ δεν λείπω,
κάθε Σεπτέμβρη πάμε εκεί για την επέτειό μας
κι ανανεώνουμε διαρκώς κάθε παλιό όνειρό μας.

Ρ
Πίνε κρασί νάχεις ζωή
και να με βλέπεις μ’ άλλα μάτια
κι’ ώσπου να έρθει το πρωί
να γίνω πλάι σου κομμάτια.


Μου έδωσες ένα φιλί από τον Βράκα πίσω
και την καρδιά σου αγόρι μου μ’ έκανες ν’ αγαπήσω,
με πήρες και με σήκωσες στα δυνατά σου χέρια
κι έφερες στον χειμώνα μου όλα τα καλοκαίρια.

Ρ Β΄
Πίνε κρασί νάχεις ζωή
να με κοιτάς στα μάτια
και μη σε νοιάζει ως το πρωί
αν γίνουμε κομμάτια.