Η Μουσική μας ενώνει!

Όλες οι καταχωρίσεις ιστολογίου (827)

Ζήτω τό πολυτεχνείο!

Τής βροχής τίς σταγόνες να κοιτάζω θά μέ 'βρεις καί τά φυλα πού σέρνει ο αγέρας στό χώμα Ήρθε πάλι κι αγώνες μού θυμίζει ο νοέβρης καί στήν σκέψη μου φέρνει τί δεν εγινε ακόμα Πώς μπορούν μ'ενα γαρύφαλο τόσους ήρωες να τιμήσουν οταν ναυαγούς σέ ύφαλο στόχους πού 'βαλαν θ'αφήσουν πώς μπορούν με τα στεφάνια τους να κρατήσουν μιά πορεία και να δείξουν στήν αφάνια τους οτι γράψαν ιστορία Στις δεκαεφτά τού μήνα θ'ακουστούν παλι δηλώσεις σέ μι'αδιάφορη Αθήνα σέ γιορτές σέ εκδηλώσεις κι αφορμή πάλι θ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την kwstas ieromnhmwn στις 8 Νοέμβριος 2009 στις 8:02 — Χωρίς σχόλια

Δεν σβήνει η αγάπη......

όταν σβήνει μια αγάπη, τότε φαίνετε το δάκρι, που κυλάει στο σεντόνι, το μουσκεύει το παγώνει... Η αγάπη κι αν χαθή, μέσα μας θα είναι εκεί, θα κρατάει μια γωνιά, κει στην άκρη στην καρδιά.... Κι αν πάρης άλλο μονοπάτι, θα θυμάσε την αγάπη, που και που θα σε πονάει, στην καρδία σου θα μιλάει.... Όταν σβήνει μια αγάπη, πάει στου ουρανού την άκρη, απο κει χαμογελάει, και κρυφά μας χαιρετάει.... Και να σβήσει η αγάπη, κι αν δεν φαίνετε το δάκρι, θα υπάρχη στην καρδιά μας, η αγάπη η δικιά μας...… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΚΟΝΤΙ ΔΟΝΑΡΑ ΝΤΙΝΑ στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 20:20 — 2 σχόλια

Eυχαριστώ

Eυχαριστώ πολύ !! Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την Dimitris Kontogiannis στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 8:50 — Χωρίς σχόλια

ΑΛΗΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ

ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΑΛΗΤΑΚΙ ΦΙΝΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝΕ ΞΑΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΛΗΤΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΝ ΑΛΗΤΑΚΙ ΤΡΙΓΥΡΝΩ ΜΕΣ ΣΤΑ ΣΤΕΝΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ Ο ΠΑΛΜΟΣ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΤΑ ΑΛΗΤΑΚΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΡΔΙΑ ΨΥΧΗ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΖΟΥΝΕ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΛΗΘΗΝΑ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝΕ ΠΟΛΛΟΙ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΤΣΟΥΝΗ Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την LIONTARINAAAAAAAA στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 7:28 — Χωρίς σχόλια

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΘΕΣΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΤΟ ΜΟΙΡΑΙΟ ΠΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΤΟ ΣΚΟΡΠΙΣΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΗΑΓΑΠΗ ΜΑ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙΣΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΙΑ ΞΑΝΑ Η ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΤΕΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ ΨΑΧΝΩ ΕΝΑ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΩ ΠΟΙΟ ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ Η ΜΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΤΣΟΥΝΗ Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την LIONTARINAAAAAAAA στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 7:22 — Χωρίς σχόλια

ΕΝΑ ΤΡΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ

ΚΑΡΔΙΟΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΘΑ ΓΙΝΩ ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΕΓΩ ΘΑΔΙΝΩ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΣΑΣ ΘΑ ΓΕΜΙΣΩ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΑΘΗ ΤΟΥΣ ΘΑ ΣΒΗΣΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΟΛΗΜΕΡΙΣ ΚΑΙ ΟΛΟΝΥΧΤΕΙΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝΕ ΟΙ ΔΙΑΒΑΤΕΣ ΜΑ ΜΙΑΣΤΑΣΗ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΒΑΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΠΟΝΟ ΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΑΡΕΣ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝΕ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΤΣΟΥΝΗ Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την LIONTARINAAAAAAAA στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 7:14 — Χωρίς σχόλια

ANATOLITISSA KARDIA

ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΣΣΑ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΑΝ ΚΑΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΠΑΝΤΑ ΑΠΩΘΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΑΣ ΟΙ ΠΑΛΜΟΙ ΣΤΑ ΥΨΗ ΣΕ ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝ ΚΟΥΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΠΑΝΤΟΥ ΦΩΤΙΑ ΣΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΣΣΑ ΚΑΡΔΙΑ ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΜΕ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΟΠΟΥ ΘΕΣ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΦΕΞΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΧΑΣΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΡΤΣΟΥΝΗ Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την LIONTARINAAAAAAAA στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 7:05 — Χωρίς σχόλια

τίποτα άλλο δεν ζητάω......

τη άλλο να ζητήσω απο τη ζωή μου, οτι πιο πολύτιμο εσυ είσαι ψυχή μου, ήρθες και μου έφερες μόνιμο καλοκαίρη, και απο τότε έγινες το ακριβό μου ταίρι.... εσύ μου χάρισες τον ουρανό, τον ήλιο και τ'αστέρια , και μ'άφησες να σε κρατώ, σφιχτά στα δυο μου χέρια.... ήρθες κι έβαλες τον ήλιο στη ζωή μου, έγινες η ανάσσα μου έγινες η πνοή μου, αγκαλιά μου σε κρατάω κάθε βράδυ, σε προσέχω σαν πολίτιμο πετράδι...... τίποτα άλλο δεν ζητάω, άσε με να σ'αγαπάω, αγκαλιά να σε κρατώ, και να λέω ευχαριστώ..… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΚΟΝΤΙ ΔΟΝΑΡΑ ΝΤΙΝΑ στις 7 Νοέμβριος 2009 στις 0:57 — Χωρίς σχόλια

Σπύρος Σαμοΐλης: ΑΝΑΒΟΛΗ των ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ : Μετά τις εκλογές, και μετά την επιθυμία από το υπουργείο Πολιτισμού, να "αναλάβει" τοην διοργάνωση, οι Μουσικοί αγώνες αναβάλλονται - για την καλύτερη προετοιμασία και οργάνωση - για τις αρχές της Άνοιξης. Θέλουμε την κατανόηση όλων όσων συμμετέχουν. Πασχίζουμε για το καλύτερο. Μα, αν κάποιος φίλος, εξ αιτίας της αναβολής, θέλει να αποσύρει τη συμμετοχή του, μπορεί να το κάνει, χωρίς καμια "παρεξήγηση". Θα σας ενημερώσουμε για τις νέες ημερομηνίες. Ευχαριστούμε πολ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την NEKTARIOS στις 6 Νοέμβριος 2009 στις 8:31 — Χωρίς σχόλια

ΖΩΗ ΕΞ'ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ

ΖΩΗ ΕΞ'ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ Αντίπαλα στρατόπεδα, εντός σχεδίου οικόπεδα, ζωή εξ'αδιαιρέτου. Μεταφορά συντελεστή, ψυχές στα χέρια του ληστή, πρόστιμο του αυθαιρέτου. Όνειρο πανικόβλητο, εξόριστο κι απόβλητο, δεμένο μ'αλυσίδα. Για πρόσχημα συμβίωση, μετάλλαξη κι αλλοίωση, στου χρόνου την παγίδα. Κοινή θητεία στη σιωπή, αιμοραγούσα υποτροπή, ναυάγια στο λιμάνι. Δυό ξένων κόσμων συρραφή, μέρες και νύχτες στο καρφί, μ'ακάνθινο στεφάνι. Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την NEKTARIOS στις 5 Νοέμβριος 2009 στις 15:25 — Χωρίς σχόλια

Σ' ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΣ

Σ’ ένα χαρτί ζωγράφισες τον ήλιο το φεγγάρι , όταν θα λείπεις είχες πει , να τα ‘χω συντροφιά μου , τα πήρα και τα κέντησα πάνω στο μαξιλάρι , για να φωτίζουν μάτια μου , πάντα τα όνειρά μου . Ρεφ. Κι έκαψε ο ήλιος το χαρτί κι έσβησε το φεγγάρι στου σκοταδιού – της μοναξιάς πλανιέμαι τη σιγή , σκίζει ο πόνος τη καρδιά και τρέμει σαν το ψάρι , που στη στεριά το έριξε το κύμα του γαρμπή . Σ’ ένα χαρτί ζωγράφισες τον ήλιο το φεγγάρι , ήλιος – φεγγάρι ήσουνα στη σκέψη την καρδιά μου , τώρα… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ στις 3 Νοέμβριος 2009 στις 21:06 — Χωρίς σχόλια

Ρόη, η γάτα μας

Ένα όμορφο γατάκι, πούχει έξυπνο μουτράκι, ζει μες την αυλή μας τώρα, μας φυλάει την κάθε ώρα. - Το όνομά της είναι Ρόη, βγαίνει εκ του Καλλιρρόη, και το βρήκαμε στο δρόμο, πλάι σ έναν αστυνόμο. - Είναι άσπρη ,αλλά με γκρι, δεν μας νιαουρίζει γρι, κουνάει μόνο την ουρά της, ίσως είναι απ τη χαρά της. - Έχει μάτι πράσινο βαθύ, η μυτούλα της πάντοτε υγρή, η ουρά της φουντωτή, μας σκουπίζει την αυλή. - Μοιάζει με άνθρωπο πολύ, έχει αγαθή ψυχή, συγκινεί τον κάθε ένα, θάναι από σπουδαία γέννα. - Περι… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την χρηστος καραμανος στις 3 Νοέμβριος 2009 στις 20:15 — Χωρίς σχόλια

ΣΚΟΤΩΘΗΚΑ

Έδεσα τη ζώνη μου κι έφυγα για ταξίδι, κι ας είχα δει στον ύπνο μου, ένα αιμοβόρο φίδι, πήγαινα όλο δεξιά, στην άκρια του δρόμου, μα δυστυχώς έγινα εγώ, θύμα μεγάλου τρόμου. - Ξέφυγε απ την απέναντι, μεριά της εθνικής, το φορτηγό που οδήγαγε, ένας τρελός μπεκρής, και έπεσε επάνω μου, με φοβερή ορμή, και δώρισε στον χάροντα, την πιο γλυκιά ψυχή. - Μόνο συντρίμμια έμειναν, απ το αυτοκίνητό μου, έσπασα το κεφάλι μου και το δεξί πλευρό μου, τρύπησαν τα παΐδια μου, το δόλιο μου πνευμόνι, κι έφυγε από… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την χρηστος καραμανος στις 2 Νοέμβριος 2009 στις 19:31 — Χωρίς σχόλια

ΠΟΝΟΣ ΒΟΥΒΟΣ

Που κρύφτηκες αστέρι μου γλυκιά μου ηλιαχτίδα , γιατί ο δρόμος να χαθεί για μένα της χαράς ; μουτζούρωσε το χέρι μου του αύριο τη σελίδα πικρό καρφί με τρύπησε στο μέρος της καρδιάς . Ρεφ. Χάθηκε το χαμόγελο από το πρόσωπό μου , μπερδεύτηκαν οι σκέψεις μου και γίνανε κουβάρι , σ’ ένα ποτήρι προσπαθώ , να πνίξω τον καημό μου και της ελπίδας σβήστηκε μέσα μου το λυχνάρι . Που χάθηκες ανατολή γαλάζιο τ’ ουρανού μου , η συννεφιά μου γέμισε τα μάτια με σκοτάδι , βαρύς ο πόνος της ψυχής εσάλεψ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ στις 2 Νοέμβριος 2009 στις 10:06 — Χωρίς σχόλια

Ο ΠΑΝΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΣ

Ζούσα πάντοτε λέφτερος, μα συνέχεια ήμουνα δεύτερος, από μικρός στα βάσανα, ποτέ μου δεν ανάσανα. Διάβαζα απ το δημοτικό, ήμουνα τέλειο σπαστικό, παρά την εξυπνάδα μου, δεύτερος στην αράδα μου. Δεύτερος στη δουλειά μου, δεν φταίει η τεμπελιά μου, για να γεννείς διευθυντής, πρέπει από κάπου να πιαστείς. Δεύτερος στις γυναίκες, κι ας είναι και μπεμπέκες, με κάποιον πριν από εμέ, τα έχει η κάθε Τζεμιλέ. Τώρα πια εμεγάλωσα, και τη ζωή μου μάλωσα, που δεύτερο με βγάζει, και λιώνω από μαράζι.(ρεφρ… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την χρηστος καραμανος στις 30 Οκτώβριος 2009 στις 21:10 — Χωρίς σχόλια

Νότες νοερές...........Μουσική Ερμηνεία :ΚΛΕΑΡΧΟΣ........Στίχοι Ελένη Σωφρονίου

Νότες νοερές Κι’ όμως το φως δεν πρόκειται ποτέ να σκοτεινιάσει κι’ ας μέσα του καρφώθηκε η νύχτα με το ζόρι μια χαραμάδα φωτεινή, μι’ αγέραστη ελπίδα θα βασιλεύει μέσα σου κάθε που θα νυχτώνει και θ’ ακουμπούν οι φτέρνες της σε δροσερά ποτάμια εκείνα που στα γάργαρα και ξάστερα κορμιά τους φύτεψε η ψυχούλα σου, δέντρα να την σκεπάζουν ν’ ανθίζουν μες στην παγωνιά και τ’ άνθη τους να στάζουν όλο το μέλι της καρδιάς που βγάζουνε οι κτύποι! Γι’ αυτό ποτέ σου μη θαρρείς, πως τώρα σουρουπώνει για… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΚΛΕΑΡΧΟΣ στις 30 Οκτώβριος 2009 στις 14:58 — Χωρίς σχόλια

1940 ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΤΟ ΟΧΙ

Σ’ αυτούς που έδωσαν το αίμα ,για την άλλη γενιά , γι’ αυτούς που φόρεσαν το στέμμα ,του νεκρού βασιλιά , που βιβλία δεν γράψαν , μα οι μάνες τους κλάψαν , οι ανώνυμοι λάτρεις τιμής , ανυπότακτοι τέτοιας ψυχής , που λιοντάρια γεννάει και τα σκότη σκορπάει , λευτεριά στα ουράνια που ζουν ,τρυφερά την πατρίδα κοιτούν , ταπεινά στους αιθέρες κινούν ,τις σημαίες αυτές που μιλούν , στις καρδιές που για κείνους ριγούν και το γόνυ μ’ ευλάβεια λυγούν ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ Αφιερωμένο στις ψυχές εκείνων πο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ στις 27 Οκτώβριος 2009 στις 17:30 — Χωρίς σχόλια

ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΓΩΝΙΑ

Μ’ ένα χαμόγελο γλυκό σαν ψέμα , μ’ αποχαιρέτισες κάποια αυγή , πληγή μου άνοιξες , που τρέχει αίμα , σκοτάδι μέσα μου , βαθιά σιγή . Ρεφ. Βαριά τα βήματα στα σκαλοπάτια , χειμώνας μέσα μου και παγωνιά , σαν βάζο που ‘γινε χίλια κομμάτια χτυπάς στα στήθη μου δόλια καρδιά . Βότανα έψαξα για να με γιάνουν πήγα σε μάγισσες για να με δουν , τον πόνο μέσα μου μήπως γλυκάνουν , μα συ δεν έρχεσαι και δεν αρκούν. Ρεφ. Βαριά τα βήματα στα σκαλοπάτια , χειμώνας μέσα μου και παγωνιά , σαν βάζο που… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ στις 27 Οκτώβριος 2009 στις 15:24 — Χωρίς σχόλια

Άκληρες ώρες(μουσική ερμηνεία: Κλέαρχος)

Άκληρες ώρες απ’ την γέννα τους λειψές στις φαραγγιές του γδικιωμού βυσοδομούνε δεν το θυμάμαι, θα ‘ταν τώρα, θα ‘ταν ψες που λίγο φως απ΄ το φεγγάρι πολεμούνε, κι όταν σπαράζω στ’ ακραιφνή του ιδεατού όταν χειμάζομαι μονάχος στ’ ανηφόρια μ’ ένα νεφέλωμα, και μάγμα ενός ποτού οι αγάπες ‘δω, οι εκδικήσεις κάπου χώρια. Ξανά η έκκληση για ρήγματα κενών, πάλι εξογκώματα καημών θα ξεφουσκώνεις, κι απ’ τα θολάμια των παλιών ωκεανών θα ξεχωρίζεις το στροβίλισμα της σκόνης ίσως η γέρικη αντηλιά άστρο… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ivikos στις 25 Οκτώβριος 2009 στις 22:10 — Χωρίς σχόλια

ΣΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΗΝ ΕΡΗΜΙΑ ΣΤΕΙΛΕ ΦΙΛΙ (ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΑΠΟ Ν. ΚΑΡΙΜΠΑ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ)

Βαραίνει η νύχτα δίχως άστρα και φεγγάρι , της μοναξιάς έχει σφραγίδα η σιωπή , δίχως χορδές παίζει στη λύρα το δοξάρι , η μουσική που με κυκλώνει η σιγή . Ρεφ. Απόψε , με τη σκέψη σου , κοντά μου έλα , γίνε αγέρι , γίνε γρήγορο πουλί , στη παγωνιά της μοναξιάς μου χαμογέλα και στης ψυχής την ερημιά στείλε φιλί . Δίχως εσένα ξέρω πάλι θα ξυπνήσω , με το ποτήρι οι αναμνήσεις ξαργυπνούν , έχω απόψε τόσα για να σου χαρίσω κι όσο τα λέω , τόσο μέσα μου πονούν . Ρεφ. Απόψε , με τη σκέψη σου ,… Συνέχεια

Προστέθηκε από τον/την ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ στις 25 Οκτώβριος 2009 στις 20:45 — Χωρίς σχόλια