Σελίδα του/της dimitris xeras (zaku)

Μόνος απομεσήμερο , κοιτάζω απ’ το μπαλκόνι
Της νιότης σου το λίκνισμα , μαχαίρι που πληγώνει
Τα χρώματα του δειλινού , ραίνουν το πρόσωπό σου
Σαν χέρι ινδικού θεού , με φέρνεις στο βωμό σου

Θα γίνω σαν αερικό , να ‘ρθω στην κάμαρά σου
Στον κόσμο σου παραίσθηση , αχτίδα στα όνειρά σου
Ν’ αγγίξω απαλές χορδές ,με μαγικό δοξάρι
Και να με νιώσεις στο κορμί , σαν σκίρτημα , σα χάδι

Και θα σε πάρω μακριά ,σε λαμπερό λιβάδι
Των πόθων σου τ’ απαύγασμα , με κόκκινο φουστάνι
Κι’ όταν σου πλέξω στα μαλλ… Συνέχεια

Τα βράδια ονειρεύομαι την θάλασσα
Την αχνά των κυμάτων της αγγίζω
Κι ας λένε την ζωή μου πως την χάλασα
Παλεύω με το μαύρο και το γκρίζο

Οι μοίρες σου ‘ταξαν αστέρι φωτεινό
Το δρόμο σου να δείχνει το φεγγάρι
Μα χάθηκες σε κόσμο κρύο σκοτεινό
Γεννιέσαι και πεθαίνεις σ’ ένα βράδυ

Κι είδα τα μάτια σου σε πύρινο κλοιό
Σαν τον σκορπιό να δίνεις την ψυχή σου
Είπανε πως της μοίρας ήταν γραφτό
Μια καταιγίδα να ξεσπάει στο φιλί σου

Πάλι σε βρίσκω σ’ ένα μπαρ να ξενυχτάς
Στο αλκοόλ τα όνειρα σου να ξεπ… Συνέχεια

Λυπάμαι που με ξέρεις τόσο λίγο
Που δεν σε άφησα ν ’αγγίξεις τις πληγές
Γραφτό μας ίσως ήτανε να φύγω
Και μην αφήσεις να σε πνίξουν ενοχές

Συγγνώμη που δεν τόλμησα να ριξω
Τα τόσα πάθη μου σε λίμνες σκοτεινές
Στησαν παγίδες και δεν λέω να ξεφύγω
Μάγισσες νύχτες σε συνήθειες κακές

Σαν γέρικο σκαρί τώρα γυρίζω
Με αναμνήσεις ξεχασμένες απ΄ το χθες
Λιμάνια και στεριές πια δεν ορίζω
Ναυάγια μοιάζουν όλες μου οι στιγμές

Με αναμνήσεις μακρινές απ΄ την πατρίδα
Σε πλοίου κατάστρωμα νιώθω τ’ αγέρι
Σαν χάδι πατρικό που η θάλασσα γαλήνια
Μου στέλνει και στα σπλάχνα της με παίρνει .

Σε ακούω μες απ’ του σφυριού τον ήχο
Ρυθμικό κι αέναο να κτυπά το καλοκαίρι
Ριγεί η καρδία μου τώρα σε κάθε κτύπο
Στο καλαπόδι σου μοιάζει φυλακισμένη

Σε οσμίζομαι στην μυρωδιά απ’ την κόλλα
σαν ύπουλο ναρκωτικό αργά με εθίζει
Κλείνω τα μάτια για να σε δω όπως πρώτα
Βλέπω σκιά που την μορφή σου δεν θυμίζει

Σε αγγίζω όμως τώρα με χέρια ρ… Συνέχεια

Η μελωδία σου ρουφηγμένη απ’ το χθες
Μπολιάζει θύμισες παλιές μες την ψυχή
δάχτυλα σέρνονται σε τεντωμένες χορδές
σαν χάδι ζεστό που αγκαλιάζει το κορμί .

με ταξιδεύεις στοργικά σε θάλασσες πλατιές
πόθους αχόρταγα ξυπνά η μορφή σου
κόλπος λύτρωσης από φουρτούνες σφοδρές
απάγκιο λιμάνι στην άκρη της αβύσσου.

Η ανάσα σου με τυλίγει με νότες τρυφερές
Η πνοή σου καυτή τα κορμιά μας ενώνει
Ο έρωτας μ’ αρμενίζει σ’ εικόνες μαγικές
Οι πτυχές σου υγρές και το πάθος με λιώνει.

Σηκώνω τις άγκυρες για μακριά
Τα μαύρα πανιά μου με φλόγες ζωσμένα
Ότι απέμεινε πίσω πονά
Και μια ζωή κερασμένη σε σένα

(ρεφραίν)
Ταξίδι αναψυχής
Στο δρόμο της φυγής
Κλαίει απόψε για μένα ο ουρανός
Που ‘μεινα μόνος διαβάτης σκυφτός

Λύνω τα χέρια μου απ’ τα δεσμά
Πετούν τα όνειρα μα δεν τα φτάνω
Τι να μου δώσει μια κρύα καρδιά
Που δεν κατάλαβα ότι την χάνω

Κάθε που γλυκοχάραζε
Έτοιμη για δουλειά
Το μαύρο πέπλο φόραγες
νύφη μαβιά του βάλτου .

απ’ την αρχή της μέρας
σου ‘παίρναν τη μιλιά
Φωνές μες το σκοτάδι
σαν άγγιγμα θανάτου .

Κι έτσι αργά προσπέρναγες
του κάστρου τα σκαλιά
σε υπόγεια υγρά σε ρίχνανε
στο βάθος του βαράθρου .

Σου ρούφαγαν το αίμα
τσάκιζαν τα φτερά
αφέντικα σου πούλαγαν
τον ίδρο του καμάτου .

*******************

όταν εσύ κατάλαβες
το σύστημα κενό
τότε πολύ προσπάθησες
να σπάσεις τα δεσμά σου

μα σε γεμίσαν ενοχές
σε λέγανε τρε… Συνέχεια

Φως ιλαρό , από μια λάμπα του δρόμου
Παραπατώντας ως την άκρη του κόσμου
Μεθυσμένη παραίσθηση ,ενός παραδείσου
Με σπρώχνει αργά στην αγκαλιά της αβύσσου.

Προθάλαμος στην σιωπή, μια γριά με κοιτάζει
Δεκαπέντε ευρώ τώρα μου ζητά , δεν με νοιάζει
Μπούχτισα τόσο πια στη ζωή μου
Τόσο πουλώ κι εγώ την ψυχή μου.

Καλλονή από έβενο είναι τώρα μπροστά μου
το χρώμα της μοιάζει μ’ αυτό στην καρδιά μου
παρασύρομαι στης ηδονής τα πλοκάμια
αισθάνομαι ρίγος στα γλυκά της τα χάδια .

πρωτόγονα ένστικτα ευθύς μ… Συνέχεια

Κρυστάλλινη σφαίρα , η ζωή μου γεμάτη με χρώμα
κι εγώ μοναχικός διαβάτης μέσα στο χρόνο
παρατηρώντας τα χρώματα της ν’ αρμενίζουν ακόμα
με το μυαλό ζαλισμένο σ ένα ψεύτικο κόσμο .

Μέσα στο χάος της ονείρωξης και της πλάνης
Μέ την ανάγκη του πρέπει και του τώρα
μέσα από το σκίρτημα της πρώτης μου αγάπης
Τρέχω μα δεν προλαβαίνω την ώρα .

Αγνός πολεμιστής σ’ ένα κόσμο που σβήνει
Κατάδικος ενός σώματος που γερνά και πόνα
Σκιές του παρελθόντος κενές μες την μνήμη
Σπασμένο γυαλί μιας καρδίας που ανα… Συνέχεια

Χρυσό κλουβί απ’ άχυρο φτιαγμένο
Μέσα σ’ αυτό χοροπηδάμε όλοι
Σαν το πουλί που ζει φυλακισμένο
Αργοπεθαίνουμε σ’ αυτή την πόλη

Για το μέλλον σου τ’ αβέβαιο πες μου
Για την αγάπη που δεν έχεις νιώσει
Είν’ δηλητήριο το στόμα σου γιε μου
και ελπίδα ποτέ δεν σου έχουν δώσει .

Σκιές ατέλειωτες στο δρόμο φεύγουν
Σαν κουρδισμένοι οι ανθρώπινο ρόλοι
Μέσα στο θόρυβο τα τραίνα να τρέχουν
Μοιάζει σαν κόλαση αυτή η πόλη

Χρυσό κλουβί απ’ άχυρο φτιαγμένο
Δεν με κρατάς , έχω την γνώση
τον πόλεμο δεν έχασα μ… Συνέχεια