Σελίδα του/της ΚΛΕΑΡΧΟΣ

Τι παράξενα


Κάποιο βράδυ στο δρόμο μου
Κρυφά ήρθε εδώ πάλι κι ο τρόμος

Μα προς τα πού και γιατί τραβώ
Κατάφερα λες κάτι να δώσω;

Τι παράξενα που είμαστε στη ζωή
Και στα δύσκολα πάντα πετάμε
Τι πανέμορφη που έμεινε η αυγή
Όταν είναι κοντά αυτοί που αγαπάμε
Όταν είναι κοντά αυτοί που αγαπάμε

Σκαλοπάτι η λαχτάρα μου
Για να βρω γαλήνη ναι πώς πεθαίνω

Ποιος κυβερνάει την ανάγκη μου
Να ξέρω που πάω και πώς να ζήσω

Τι παράξενα που είμαστε στη ζωή
Και στα δύσκολα πάντα πετάμε
Τι πανέμορφη που έμε… Συνέχεια

Νότες νοερές


Κι’ όμως το φως δεν πρόκειται ποτέ να σκοτεινιάσει
κι’ ας μέσα του καρφώθηκε η νύχτα με το ζόρι
μια χαραμάδα φωτεινή, μι’ αγέραστη ελπίδα
θα βασιλεύει μέσα σου κάθε που θα νυχτώνει
και θ’ ακουμπούν οι φτέρνες της σε δροσερά ποτάμια
εκείνα που στα γάργαρα και ξάστερα κορμιά τους
φύτεψε η ψυχούλα σου, δέντρα να την σκεπάζουν
ν’ ανθίζουν μες στην παγωνιά και τ’ άνθη τους να στάζουν
όλο το μέλι της καρδιάς που βγάζουνε οι κτύποι!

Γι’ αυτό ποτέ σου μη θαρρείς, πως τώρα σουρουπώνει
για… Συνέχεια

Ξημέρωμα κάπου



Ξημέρωμα κάπου
Σε βρήκε η νυχτιά να παγώνεις
Τα χέρια σου απλώνεις
Βοήθεια από κάπου να βρεις

Ξημέρωμα κάπου
Και συ πάλι μόνος παλεύεις
Να βρεις ευτυχία
Που κάποιος την είπε ντροπής

Σκέψου κάπου θα γραφτείς
Τρόφιμος μιας φυλακής
Έλα τώρα να με βρεις
Να μ’αρπάξεις να σωθείς

Σκέψου κάπου θα γραφτείς
Τρόφιμος μιας φυλακής
Έλα τώρα να με βρεις
Να μ’αρπάξεις να σωθείς

Χαράματα κάπου
Σε βρήκε η στιγμή να ματώνεις
Σ’αφήσανε μόνο
Μπορεί κι από τύχη να ζεις

Χαράματα κάπου
Λευκή συμ… Συνέχεια

Να τους κρυφτείς



Θαυμάζεις όλο τον κόσμο γλυκέ μου
Όταν βρεθούν στην ανάγκη τους ακούς
Αρνείσαι όμως αυτούς που σε τρομάζουν
Κι όταν ποθείς ψάχνεις πώς να τους κρυφτείς
να τους κρυφτείς να τους κρυφτείς να τους κρυφτείς

Παραμονεύουν οι εχθροί σου ποντικάκι
Καινούριοι φάνηκαν νύχτα κυνηγοί
Σε δίχτυα μπλέχτηκες μες της γης την άκρη
Σε βράχους όμορφους του ωκεανού
να τους κρυφτείς να τους κρυφτείς να τους κρυφτείς

Αρρωστημένες του κόσμου οι ανάγκες
Ποιος μάγκας μπόρεσε να το δει
Χαραμοφάηδες μ… Συνέχεια

Μαύρο σύννεφο



Όποιον κι αν βρήκα ουρανό
τον πόνο μου δεν χώρεσε
γιατ'είμαι μαύρο σύννεφο
κι η μέρα με φοβάται
κι αν ζήλεψα το γαλανό
αυτό δεν με συγχώρεσε
που με ζητάει ο βοριάς
κι ο νότος με θυμάται

Στα μάτια μου κοιμάται η αστραπή
με τη φωνή μου ο κεραυνός μιλάει
η καταιγίδα ξέρει μόνο αυτή
το μαύρο σύννεφο πόσο πόσο πονάει
το μαύρο σύννεφο πόσο πόσο πονάει

Είμαι στα χείλη προσευχή
της γης όταν διψάει
με καταπίνει η θάλασσα
γίνομαι μαύρο κύμα
έχω αγκαλιά μου τη βροχή
το χώμα όταν φιλάει
κ… Συνέχεια