Στίχοι για το "Χαμόγελο του παιδιού"

[NEKTARIOS]

Εδώ καταθέτουμε τους στίχους για το "Χαμόγελο του παιδιού"

[mytilinia (Γεωργία Σιμινή)]

Δυνατό και αυτό το κομμάτι θα μου άρεσε σε ρυθμό χιπ χοπ...ξεσηκώνει τα νιατα...

ορφανιδης Nικος είπε:

οταν αποφασιζανε αλλοι να με γεννησουν
τα πλανα τους εκανανε, χωρις να με ρωτησουν
πατερας αποφασισε, μαζι και η μαμα μου
ομως κανεις δεν ρωτησε, την γνωμη την δικια μου
αν ηθελα πρωτα εγω,να ρθω και να γνωρισω
τον κοσμο τον σημερηνο, χωρις να αποφασισω

με φερανε και αντικρισα, αυτην την κοινωνια
που ολα ειναι ψευτικα, ολα υποκρισια
ετσι μεγαλωσα σ'αυτον, τον κοσμο τον δικο τους
τους παντες ικανοποιω, μονο για το καλο τους


κανενας δεν νιαστηκε την προσωπικοτητα μου
και ολοι λεν πως φταιω εγω τα αδικα δικα μου
βαρεθηκα τον κοσμο σας αυτην την κοινωνια
βαρεθηκα το γελιο σας γεματο υποκρισια
βαρεθηκα τους ερωτες μ'ανταλλαγη χρηματων
βαρεθηκα κι ας ερθουνε ολα τα πανω κατω

αφηστε με ελευθερο μια μερα για να ζησω
δικια μου ειναι η ζωη εγω θ' αποφασισω

άλλοι αποφασίζουν

[mytilinia (Γεωργία Σιμινή)]

Γιάννη...πόσο δίκιο είχα που σε κάλεσα στην παρέα μας...πολύ τρυφερό και είμαι σίγουρη οτι θα ναι στο cd...
Giannis είπε:

Ο σπορος του ροδιου

Ειχα πει πως δεν εχω ελπιδα
πως δεν εχω απο που να πιαστω
περπατουσα μεσ'τη καταιγιδα
και ζητουσα εναν ηλιο ζεστο

Μια καρδια να χτυπαει ειχα μονο
μια ψυχη φοβισμενη,μικρη
εναν αδειο μπροστα ειχα δρομο
κι'ημουν και ειμαι ακομα παιδι
R
Με κοιτας μεσ'τα ματια και ελπιζω
μ'αγκαλιαζεις,γλυκα με φιλας
την αγαπη μου δινεις που αξιζω
εχω αναγκη να με αγαπας
Προστασια μου δινεις και μοιαζω
μικρος σπορος σε φλουδα ροδιου
και το κοσμο εγω πλησιαζω
με χαμογελου καποιου παιδιου

Ειχα πει πως δεν εχω κανενα
ειχα πει πως δε νοιωθω στοργη
τωρα ξερω πως εχω εσενα
και με εσενα εχω ολη τη γη

Ειχα πει πως δεν εχω ενα σπιτι
ουτε μια γωνια να σταθω
μια αγκαλια μου'χεις δωσει να μενω
ενα ονειρο μεσα να ζω

R

[mytilinia (Γεωργία Σιμινή)]

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ...ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΩΣ ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΩ ΣΤΟ CD!

NEKTARIOS είπε:

ΟΛΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ




Γεμίστε ήχους τα τραγούδια τα βουβά,
ένα χαμόγελο αρκεί, μια «καλημέρα»!
Να ζωγραφίσουμε στου κόσμου τον καμβά,
βδομάδα όλο Κυριακές, χωρίς Δευτέρα.

Λίγη αγάπη, κι όλα μοιάζουνε αλλιώς,
μια πεταλούδα φτερουγίζει μεσ’στα στήθη.
Σαν να’χει υφάνει του Θεού ο αργαλειός,
καινούργια πλάση, τόσο αγνή, σαν παραμύθι.

Κάντε στην πάντα, να περάσει η ζωή,
έχουμε όνειρα, για τη μεγάλη νίκη!
Πριν δυό χιλιάδες τόσα χρόνια μια φωνή,
είπε η δικιά Του βασιλεία, μας ανήκει!

(Ρ)

Όλα του κόσμου τα παιδιά, μια αγκαλιά,
μέσα να κλείσουμε για πάντα την ελπίδα.
Δρόμο για να’βρει η αγάπη, και ζεστή φωλιά,
τα όνειρά μας να’χει φάρο και πυξίδα.

[mytilinia (Γεωργία Σιμινή)]

ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ..ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟ ΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΩ ΣΤΟ CD!!!ΘΑ ΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ...ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ...

Γρηγόρης είπε:

Χωρίς τίτλο

Είναι μικρές οι γειτονιές
στου χάρτη τη σελίδα
τόσο μικρές πού οι φυλές
χωρούν σε μιά πατρίδα

Εδώ μιά χούφτα χρώματα
εκεί δυό τρείς θρησκείες
όλες οι χώρες έχουνε
αισθήματα κι αξίες.

Γλυκές φωνές κρυφές ματιές
πόνους χαρές και γέλια
άλλοτε μέσ' τα χρυσαφιά
κι άλλοτε στα κουρέλια.

Ίδιος ο δρόμος της καρδιάς
ίδιος και της αγάπης
λόγος δεν είναι πούθε ζείς
μα μόνο πώς θα μάθεις.

[mytilinia (Γεωργία Σιμινή)]

ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΓΛΥΚΟ....ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ...ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ!!!!!!!!

ΚΩΣΤΑΣ ΠΛΑΣΤΑΡΑΣ είπε:

Καλησπέρα σε όλους σας. Δεν γνωρίζω κανέναν σας αλλά σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.
Θα ήθελα κι εγώ, αν μου το επιτρέπετε, να συμμετάσχω στην προσπάθειά σας.!!!




ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ Ο ΗΧΟΣ

Αν λοιπόν χαμογελάσεις σ΄ένα όμορφο λουλούδι,
κι αν μπορέσεις και του πεις κι ένα γλυκό τραγούδι,
αυτό με μιας θα κουνηθεί και θα σου ψιθυρίσει,
μ΄έναν ήχο δυσνόητο αλλ΄ άφωνο θα σ΄αφήσει.

Δυσνόητος θα σου φανεί για δεν καταλαβαίνεις
τη γλώσσα που αυτό μιλά, σε κάνει κι σωπαίνεις
κι εκεί κοντά του κάθεσαι και προσπαθείς να μάθεις
τι άραγε να θέλει να πει, μήπως το καταλάβεις.

Εγώ λοιπόν θα σου τον πω τον δύσκολο τον ήχο,
αυτόν που το λουλούδι αυτό λέει στο θρόισμά του,
πως είσαι όμορφη πολύ σου λέει και τ΄άρωμά του
σούχε χαρίσει, δέξου το και μέθυσε κοντά του.

Σου λέει αυτό που θέλω ΄γω να πω κι από ντροπή δειλιάζω
κι αναγκάζομαι λοιπόν τερτίπια ν΄ αραδιάζω,
μήπως μπορέσεις κάποτε κι εσύ να καταλάβεις,
πως ήρθ΄η άνοιξη ξανά, τρέξε να την προλάβεις.!

[χαραλαμπος γιαννοπουλος]

ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΣΤΙΧΟΙ : XAΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΟΥΠΛΕ:

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΡΑΚΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙ,
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΠΟΥ ΟΛΑ ΠΗΓΑΝΕ ΚΑΛΑ,
ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΘΛΙΨΗ ΠΟΥ ΧΑΡΑΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΒΛΕΜΜΑ,
ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΛΕΕΙ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ

ΔΕΝ ΣΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙΣ,
ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ,
ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΝ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΠΕΡΑΣΑΝ ΚΑΙ ΖΟΥΝΕ,
ΑΝΑΓΚΗ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΛΙΓΗ ΑΝΘΡΩΠΙΑ

ΓΕΦΥΡΑ:
ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ,
ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ,
ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΟΥΝΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΝΑ,
ΠΟΥ ΘΑΡΡΕΙΣ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΠΩΣ ΚΟΙΤΑΝΕ

ΡΕΦΡΑΙΝ
ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ,ΕΙΔΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ,
ΚΙ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ ΟΣΟ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ,
ΟΣΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΝ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΣΑ,
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ,

ΜΕΣΑ ΑΠ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ , ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΥΜΗΘΗΚΑ,
ΟΤΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΗΜΟΥΝ,
ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΚΟΙΤΑΞΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΑ,
ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΙΣΗΣΕ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

[Σπύρος Σαμοΐλης]

ΝΙΚΗ-ΑΝΝΑ Π. είπε:

Eπειδή ο Νεκτάριος μου ζήτησε να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο θέμα ως συνδιαχειρίστρια, αισθάνομαι την ανάγκη, να πω, πως πολύ σωστά και επαγγελματικά βρίσκω τα μηνύματα της Μelon-music, όσο για τα διαδικαστικά θα συζητηθούν από κοντά αφού καταλήξουμε στην επιλογή του υλικού για το cd. Toυλάχιστον ως επαγγελματίας τότε θα ρωτούσα για ενορχηστρώσεις, τραγουδιστές, κοπές και τα τοιαύτα! Πιστεύω λοιπόν ότι σύντομα θα λυθούν όλες οι απορίες μετά τη συνάντηση! Και δε θεωρώ ότι μια ιδέα που ξεκίνησε για καλό σκοπό, να μελανώνεται από τα σπάργανα με ''καχυποψίες''!!!
Τέλος απ' ότι γνωρίζω, η ενορχήστρωση ενός κοματιού γίνεται όταν πλέον παίρνει το δρόμο της δισκογραφίας και δεν τίθεται θέμα αξιοπρέπειας εδώ! Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας. Θετική σκέψη και καλή διάθεση για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα!!

Αχ.....πόσο δίκιο έχεις......
Όποιος βαριέται να....ζυμώσει.....χίλια χρόνια κοσκινίζει......
Έτσι γίνεται...συνήθως.....
Μα, εμείς....ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ...!!!
Φιλιά.
Σπύρος Σαμοΐλης

[ΤΙΜΟΣ ΖΟΥΜΠΟΣ]

ΠΟΙΟΣ

Ποιος πέταξε σκουπίδια
στου χρόνου το μπαλκόνι;
Ποιος έκανε τον Ήλιο
να κλάψει το πρωί;
Και βλέπει όλο τα ίδια
ο νους μου και θολώνει
Ποιος πέταξε σκουπίδια
και λέρωσε η αυγή;

Δεν είμ’ εγώ το ξέρεις
Δεν είσ’ εσύ πιστεύω
Μα ξέρω ν’ αγναντεύω
Στ’ άπειρο τ’ ουρανού
Βλέπω πως υποφέρεις
Το βλέπεις πως παλεύω
Μα ξέρω να μαζεύω
Κοχύλια του γιαλού.

Ποιος έβαψε με σπρέι
της Άνοιξης την πόρτα;
Ποιος έκανε τον Μάη
ν’ αργήσει να φανεί;
Το σύμπαν καταρρέει
κι αυτοί την ίδια ρότα.
Ποιος την φωνή τ’ Απρίλη
έπνιξε στην βοή;

Δεν είμ’ εγώ το ξέρεις
Δεν είσ’ εσύ πιστεύω
Μα ξέρω ν’ αγναντεύω
Στ’ άπειρο τ’ ουρανού
Βλέπω πως υποφέρεις
Το βλέπεις πως παλεύω
Μα ξέρω να μαζεύω
Κοχύλια του γιαλού
TΤίμος Ζούμπος

[ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ]

Μ΄ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ


Νύχτα γλυκειά στη σκοτεινιά πάρε κι εμένα
κι άσε με πάνω ΄κεί στ΄αστέρια, εκεί ψηλά,
εκεί που όλα μοιάζουν κι είναι μαγεμένα,
όλους να βλέπω που είν΄εδώ στα χαμηλά.


Για να τους κλείσω απαλά στα δυό μου χέρια
αφού θα είναι κι η ψυχή που καρτερώ,
μη και της τύχει κι άλλη τόση μια δυσχέρεια
μεσ΄το χειμώνα και με κρύο τσουχτερό.


Κι όταν θα έβρω την ψυχή που περιμένω
θα είν΄το βλέμμα της αυτό, μοναδικό,
μ΄ένα χαμόγελο, λαμπρό, προβεβλημένο,
κι έν΄αστέρι, στην ψυχή, μελωδικό.


Μέσα στα μάτια της δικής σου της ψυχής,
αυτής που κάποτε εσύ μούχεις χαρίσει,
βρήκα τη δύναμη και είμ΄πανευτυχής,
αυτή τη δύναμη που μούχανε στερήσει.


Τώρα πια μόνιμο στα χείλη έχει μείνει
χαμόγελο, κομμάτι της δικής σου της καρδιάς
κι έτσι μαζί το μόνο πια που θ΄απομείνει
θάναι η θέρμη της δικής σου αγκαλιάς.!!!

[JBNatassa]

Για το cd το ΧΤΠ.


Ηλιόφερτη!


Σαν ηλιόφερτη φωλιάζεις
μες τα μάτια και μου τάζεις
εδώ θα’μαι την αυγή…
Χρώμα τ’ουρανού σταλάζεις
μα στα χείλη μου διστάζεις
Το φιλί της προσμονής…


Ρεφ

Σαν τα μάτια σου γλιστρούν μες στο σκοταδι
αχ πως χάνομαι…
Κάποιο όνειρο θα βρω να μην τρομάξεις
αχ σε νοιάζομαι …


Σαν ηλιόφερτη τινάζεις
τα μαλλιά σου και κομπιάζει
ένα σύννεφο βροχής…
Μα μονάχα αγκαλιά μου
ησυχάζεις ομορφιά μου
όταν έρθεις την αυγή…



Ερμηνεία: Ξένια Χριστοδούλου
Μουσικη: zero project
Στίχοι:JBAναστασια